Księgarnia ekonomiczna

Trec producent worków foliowych Fałek Piotr tapety poznań foteliki dziecięce

Matematyka dyskretna dla informatyków cz. I: Elementy kombinatoryki

  • Produkt jest nie dostępny
  • Producent: Wydawnictwo Naukowe UAM w Poznaniu
  • Kategoria: Matematyka,
  • Waga: 0,31 kg
  • Autor: Jerzy Jaworski, Zbigniew Pałka, Jerzy Szymański
  • Wydanie: 2
  • Rok wydania: 2008
  • Stron: 2008
  • Format: 170x240mm, oprawa mi

Cena: 24,24 zł

Niniejsze opracowanie jest pierwszą częścią skryptu, który powstał na bazie materiałów do wykładów i ćwiczeń z matematyki dyskretnej, prowadzonych przez autorów od kilku lat na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zawiera on sześć rozdziałów poświęconych podstawowym pojęciom kombinatoryki i metodom dowodzenia stosowanym w matematyce dyskretnej. W przygotowywanej części drugiej wprowadzimy czytelnika w teorię grafów oraz przedstawimy najważniejsze algorytmy grafowe o znaczeniu praktycznym i dydaktycznym. Podręcznik ten może również być wykorzystany jako materiał pomocniczy do zajęć z takich przedmiotów, jak kombinatoryka czy rachunek prawdopodobieństwa. Rozdział pierwszy „Metody dowodzenia twierdzeń" jest ilustracją wybranych, elementarnych reguł logiki, będących podstawowym narzędziem dowodzenia twierdzeń. Przedstawione metody dowodzenia należą do najprostszych, a zarazem najczęściej stosowanych w matematyce dyskretnej. Na kilku przykładach omówiono metody dowodu implikacji, takie jak dowód wprost, dowód nie wprost i dowód przez zaprzeczenie. Następnie skupiono uwagę na zasadzie indukcji matematycznej, a po niej przedstawiono jeszcze jedną, skuteczną metodę dowodzenia, opartą na tak zwanej zasadzie szufladkowej. W rozdziale drugim „Podstawowe zasady i prawa przeliczania" omówiono metody przeliczania obiektów kombinatorycznych, rozpoczynając od elementarnych, a kończąc na tych, które wykorzystują bardziej zaawansowany aparat matematyczny. Najpierw przedstawiono zasadę bijekcji, pozwalającą zastąpić przeliczanie jednego zbioru przeliczaniem innego, równo-licznego z nim. Następnie podano dwa fundamentalne prawa przeliczeniowe, mianowicie prawo dodawania i mnożenia. Rozdział kończy uogólnienie prawa dodawania, którym jest klasyczna zasada włączania i wyłączania.